وباید رفت و گذاشت وگذشت و دید ودل نبست خوش بحالت آوینی عزیز چه دیدی که چکنویست پاکنویست بود در نیمه شب ها وتا صبح صادق به چه رسیدی و از علم الهدا چه دیدی که از گفتن هویزه پرواز می کردی تاطلائیه و از برنسی تا جاویدی و جاوید شدی چون تو می توانستی پرواز دهی خوش بحالت و خوش بحال کسانی که با تو پرواز کنند
برچسب:
نویسنده: سام کاظمیان